top of page

Suche

رویای زنده

kambizgilani
8. Aug. 2019
1 Min. Lesezeit

در امتداد خاطرات کودکی

تمام شب را می دوم

مگر در آغاز روشنی

روز را نجات دهم.

آن که در پی شکارش

پلیدترین اندیشه ها

تاریح را زیر و رو کرده اند.

وقتی به صبح می رسی،

هنوز در همان شبی

نوری که می بینی

خورشید نیست

خورشیدی که می بینی

آن ستاره ای نیست

که از آن

رود های شعر

تاریخ را پر کرده است.

تو با این حال

هنوز می دوی

نا امید نمی شوی،

چون

رویای تو

هنوز زنده است.

تمام شب را می دوی

خودت شب می شوی

رویای تو اما

تسلیم نمی شود.

در امتداد رودخانه ی ستم

باغ امید

سبز می کنی،

تا آرزوی میوه ای تازه

بوی زمین را دگرگون کند.

دشت ها

دوباره

از استخوان پر می شوند،

گل ها

از هوای تازه،

بیگانه.

وقتی

خسته و افسرده

چشم بر این شب طولانی

فرو می بندی

وقتی مرگ

بهترین همدم تو می شود

وقتی سکوت را

با هیچ رفیقی عوض نمی کنی،

به سراغت می آید

آن رویای زنده...

آن که در پی نجات روز

تو را

هرگز رها نخواهد کرد.

Aktuelle Beiträge

به یادت باز

گاهی فراموش می کنیم شیرین ترین نگاه را باغ را که می شکفد و روز آغاز دوستی را. گاهی فراموش می کنیم آنچه را که می ستودیم آن را که می پرستیدیم و شب آغاز فریاد را. گاهی فراموش می کنیم که نباید فراموش کر

در گلوی انسان برخاسته

« بر کشورم چه رفته است » بر روزگاری به این بی در و پیکری چه می رود. عمری است سیاهی، شهر های ما را در خود فرو خورده است دیری است آزادی را بر دار کرده اند و هر جوخه ی بی رحمی خاک عشق را به غارت برده ا

وقتی در میان آتش و خون به هر سو که می نگری رفیقی می دود برادری می خروشد و آقایی مشت گره کرده اش را تا آنسوی ستم شلیک می کند، چشم های تو زیر آتش گاز اشک آور بغض قدیمی را می بارد. وقتی در میان آتش و خو

Kommentare

bottom of page