Suche
  • kambizgilani

صبحی برای زیستن



صبح

از کنار رودخانه

خورشید را

درو می کنم

شب را

از بوی مردگی

که هیچ آوازی را

نمی شناسد دیگر

از صافی کودکانه ی قلبی

که هنوز

در آرزوی دیدن ستاره ای

در آسمان است

آرام

آرام

عبور می دهم

دستهایم

خیابان ها را

به کوچه می چسبانند

به همان کوچه ای

که

مشت را

با گره

آشنا کرده بود

ابری

که باران را

در غصه ی باریدن

در هیچ رویایی

نمی بیند دیگر

با باد

آشتی می کند دوباره

مگر

صورت قشنگ فردا

از شکوفه

از جنگل و رودخانه

خاک را

بی نیاز کند

صبح

بیدار می شود

در ترانه ای

در پیشگاه بلند آفتاب

وقتی

پایی

که زخم شلاق را می شناسد

شهر را

از زنجیر بی رحم نفرین

رها کند

بیدار می شوی

در آن چهره ی خاکستری

که باران را

در آستین گلگونش

به روی رنگ و رخ زرد باغ

می پاشد

بیدار می شوی

از کابوس شبی

که شبیه نعره ای

در بستر زخمی روح

کلمات را بلعیده است

صبح

دیوار نیست دیگر

آنکه

تو را در بستر شکستگی

از عشق

ربوده است

بیداری

آرزوی مشکوکی نیست

که تو

هر روز

بر دیواره ی غمگین آن

نشان بگذاری

که

زمان را

در شتاب

بیاد بسپاری

صبح

تردید نیست دیگر

صبح

بهانه ی بی خوابی شبانه

نیست

صبح

چشم توست

قلب من است

و

دستی

که مشت را

از خاطره

به پای راه

می چسباند

صبح...

3 Ansichten

© 2019 - Kambiz Gilani - Impressum