Suche

و زمان می گذرد

kambizgilani
18. Jan. 2025
1 Min. Lesezeit

زمان می گذرد

آن چنان نرم

که لطافت گلی پر عطر

آزادی را

در طبیعت زیبا

با مهر در هم می آمیزد

آن چنان تند

که شلاق باران

روح خسته ی انسان گمشده

در خویشتن عاصی را

دوباره

به زندگی برگرداند

تا دوباره

چشم ببیند

چشمی

که از دل سو می گیرد

سویی

که عشق را می جوید

برگ سبز را

در کنار چهچه رنگین ترین پرنده

به تماشا می نشیند

کامبیز گیلانی

۲۷ دسامبر ۲۴

کلن - آلمان

Aktuelle Beiträge

Alle ansehen

به یادت باز

گاهی فراموش می کنیم شیرین ترین نگاه را باغ را که می شکفد و روز آغاز دوستی را. گاهی فراموش می کنیم آنچه را که می ستودیم آن را که می پرستیدیم و شب آغاز فریاد را. گاهی فراموش می کنیم که نباید فراموش کر

در گلوی انسان برخاسته

« بر کشورم چه رفته است » بر روزگاری به این بی در و پیکری چه می رود. عمری است سیاهی، شهر های ما را در خود فرو خورده است دیری است آزادی را بر دار کرده اند و هر جوخه ی بی رحمی خاک عشق را به غارت برده ا

باروت

وقتی در میان آتش و خون به هر سو که می نگری رفیقی می دود برادری می خروشد و آقایی مشت گره کرده اش را تا آنسوی ستم شلیک می کند، چشم های تو زیر آتش گاز اشک آور بغض قدیمی را می بارد. وقتی در میان آتش و خو

Kommentare