Suche

آن نغمه قدیمی قشنگ

kambizgilani
8. Aug. 2019
1 Min. Lesezeit

بار سنگین کوچه

باروت نم کشیده را

تاب نمی آورد دیگر

این صبح گرگ و میش

سهراب شاهنامه را

از چنگال گله ی شاهان

رهبران نسل کش

به در خواهد آورد

ندای زخمی توفان را

در گوش شیطان شهر

خواهد نشاند.

شب

که از نیمه بگذرد

آن نغمه ی قشنگ قدیمی

که روزی جرقه بود

حلقوم بی امان ستم

در خود فرو خوردش،

دوباره

شعله ور می شود

با ماهتابی زیباتر

پر از عشق و زندگی

به سوی فردا می رود

فردایی

که فرزند آفتاب و باران است

و بر هر سیاهچالی

چیره

این

رنگین کمان است

که

بر تیرگی فرود می آید

رنگین کمان پرصلابت آزادی است

که مثل باد

از آن همه زندان

گورستان

گذشته

مثل باغ

از آن همه زندگی

روییده

مثل آینه

در مسیر گذار زمان

ایستاده است.

Aktuelle Beiträge

Alle ansehen

به یادت باز

گاهی فراموش می کنیم شیرین ترین نگاه را باغ را که می شکفد و روز آغاز دوستی را. گاهی فراموش می کنیم آنچه را که می ستودیم آن را که می پرستیدیم و شب آغاز فریاد را. گاهی فراموش می کنیم که نباید فراموش کر

در گلوی انسان برخاسته

« بر کشورم چه رفته است » بر روزگاری به این بی در و پیکری چه می رود. عمری است سیاهی، شهر های ما را در خود فرو خورده است دیری است آزادی را بر دار کرده اند و هر جوخه ی بی رحمی خاک عشق را به غارت برده ا

باروت

وقتی در میان آتش و خون به هر سو که می نگری رفیقی می دود برادری می خروشد و آقایی مشت گره کرده اش را تا آنسوی ستم شلیک می کند، چشم های تو زیر آتش گاز اشک آور بغض قدیمی را می بارد. وقتی در میان آتش و خو

Kommentare